ruben en sophie

Wij zeggen u geen vaarwel

2007-09-17T13:20:00.000-07:00

all good things come to an end, dus ook deze MBA. Een vrolijk einde want er zijn al veel bezoekjes gepland in belgie, een vrolijk einde want we zijn al op veel plaatsen uitgenodigd, maar ook een droevig einde want het is voorbij, mijn schoon studentenleventje.
Back to reality, back to Lano. Vandaag al eens de sfeer gaan opsnuiven en ik wil er al meteen weer invliegen. Mijn nieuwe job (verantwoordelijke voor alle productie) belooft heel uitdagend te worden en laat me toe om mijn MBA-kennis eens in de praktijk om te zetten.

Het einde van de MBA is ook het einde van de weblog. Dank aan jef voor de reacties ;-) , dank aan U allen om te lezen en tot een volgende avontuur...

"This is not the internet, we need ENGINEERS, not dreamers!"

2007-09-09T15:56:00.000-07:00

Eindelijk, eindelijk. In de allerlaatste cursus van mijn MBA wordt het allemaal samengevat. We leven in de echte wereld, we hebben dus ingenieurs nodig. Na sommige cursussen was ik al beginnen twijfelen of ik toch niet beter economist of boekhouder geworden was maar vandaag viel het allemaal weer op zijn plaats.
En dat op een conferentie over het energie- en klimaatprobleem waar we met zijn allen op af stevenen. That's right, als een soort big-bang end heeft de Said Businessschool voor ons een conferentie georganiseerd waar mensen die het kunnen weten eens komen uitleggen wat er allemaal fout loopt met het klimaat en hoe we het kunnen oplossen.
Sommigen zijn nogal simpel van aard ( 'we gaan alles bevoorraden met zonne-energie') en dan komt er een fantastische quote die ook de titel van dit stuk is. Spontaan applaus bij alle belgen in de zaal (ik dus).
Verder is er ook een big-bang einde voorzien qua fuiven. Iedere avond is er wel een andere fuif georganiseerd. After all is dit ook het einde van ons tweede studentenleven en dat moet gevierd zoals het studenten betaamt. Donderdag komt Sophie ook naar hier om te helpen vieren maar voorlopig moet ik de Belgische eer heel alleen verdedigen.
Verder is iedereen ook volop de toekomst aan het plannen. Vele vrienden hebben top-jobs gevonden over de hele wereld. Velen gaan consulting of investment-banking gaan doen, mensen als ik die in operations gaan kan je op 1 hand tellen.
Ik begin al uit te kijken naar de toekomstige reunies om iedereens verhaal te horen...

Marriage in Morocco

2007-08-17T12:58:00.000-07:00

Ben net terug van een sprookje uit 'Duizend en Een Nacht'. Sophie's nicht Valerie is in Saidia getrouwd met Issam. Het feest stond bol van lokale gebruiken, fantastische jurken, poep-schuddende Marokkaanse schoonheden,...
Iedereen van de Belgische familie heeft met volle teugen genoten van het cultuurbad: de muziek was wat luid en ondansbaar voor Belgen maar het decor, de vriendelijke gastvrijheid en de sprookjessfeer maakten dat ongemak meer dan goed.
Juliette heeft zich op haar eigen manier verzet tegen mijn afwezigheid door plots te beginnen rondkruipen terwijl ik Marokaanse thee aan het drinken was. Nu is er natuurlijk niets meer veilig in ons huis want ze kan zich ook al rechttrekken aan alles wat in haar buurt komt. En ... als we haar handjes vasthouden zet ze al een paar onzekere stapjes...
Veel veranderingen dus in de laatste dagen and more to come

Odyssee

2007-07-12T03:07:00.000-07:00

Ja, ik heb het opgezocht op Van Dale: Odyssee: een langdurige en moeizame zwerftocht! Dat is wat ons weer te wachten staat. Morgen ga ik naar Belgie met Juliette, dinsdag komen we terug met een camionette (staat ook in Van Dale, al zij het dan inferieur taalgebruik) om alles op te laden en vanaf woensdag wonen we normaal in Villa Hilda in Torhout. Net naast mijn grootvader voor de insiders.

Van daar uit vertrekken we dan voor een nieuwe tocht naar Ile de Rez, daarna naar de monding van de Somme, efkes terug in Villa Hilda en dan naar Marokko om uiteindelijk nog eens drie weken naar Oxford te komen. Maar vooraleer u de compassie voelt opwellen: I am looking forward to every single piece of it...

Ondertussen heb ik gisteren mijn tijdelijk afscheid gevierd aan Oxford met een uitgebreid pub-bezoek. De pubs zijn hier volledig rookvrij sedert 1 juli en ik voelde het aan als mijn plicht om persoonlijk uit te zoeken of dat ook gerespecteerd wordt! En jawel, niemand rookte binnen in de café's. Mijn kleren ruiken dus fris, mijn longen zijn niet vervuild, alleen de koppijn is er niet minder op ... Misschien toch iets te enthousiast besloten om het aantal controle punten op te drijven naar mate de nacht vorderde.

In ieder geval ben ik nu in topconditie voor het vrijgezellen weekend dat eraan komt: Mathias be prepared!!

Evolutie

2007-06-27T04:46:00.000-07:00

De tijd staat niet stil, nadat ik tekstjes, foto's en video's kan posten, heb ik nu een heuse video-balk geinstalleerd. Momenteel staat daar het beste uit de westvlaamse humor (zalig stukje van Wouter Deprez) en heel wat filmkes van mijn nieuw idool Derren Brown. Liefhebbers van Jan Bardi indertijd zullen hier hun hartje kunnen ophalen (gewoon op de fotootjes klikken om de filmkes te zien).

U kon het al vermoeden, beste lezer, maar ik heb weer tijd over. Mijn laatste examen in Oxford was gisteren dus vandaag volgt een ont-stress-dag. Het examen was goed, denk ik. Nu nog 2 werkjes indienen en het grootste deel van de MBA zit erop. In de zomer heb ik 4 weken vakantie en 4 weken les maar geen examens meer.

Bericht van Juliette

2007-06-03T14:24:00.001-07:00

Omdat mijn papa zo druk bezig is, moet ik nu zelf al de weblog beginnen te vullen. Het belangrijkste dat ik te melden heb is dat mijn Peter een supergroot interview heeft staan in het Nieuwsblad. Je kan het lezen op http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=031D1I00

Verder ben ik vandaag 6 maanden oud en is mammie gekomen om dat te vieren. Ik kan nu al flink rechtop zitten en met de voeten van mijn ouders rammelen. Altijd als ze denken mij in bed te stoppen begin ik te wenen. Soms winnen zij en val ik toch in slaap, soms mag ik terug naar de living!! Dan rammel ik nog wat meer met hun voeten tot ze me weer in bed stoppen. Leuk spelletje hoor! Morgen mag ik weer naar de creche, waar ze mij vanalles leren. Ik heb zelfs al een schilderij gemaakt. Papa vindt het echt mooi maar dat zegt hij maar om mij te paaien, ik vond vooral dat die verf niet lekker smaakte en ben dan ook rap gestopt met de penseel op te sabbelen.

Op verzoek van al mijn fans zal ik hier ook nog een foto van mezelf posten.

Veel groetjes

Juliette

Dean's list en Parijs

2007-05-22T03:49:00.000-07:00

Net een leuke week achter de rug. Eerst een dagje in Belgie met Sophie en Juliette en daarna naar Parijs geweest met de helft van onze MBA-class om te sporten tegen alle Europese MBA scholen.
In Parijs heb ik gevoetbald, geschaakt (halve finale gehaald!) en vooral gefuifd. Want er was een goede reden om te fuiven: Dean's List. Iedere trimester hebben we hier examens en met Pasen heb ik die blijkbaar zo goed gedaan dat ik bij de beste 20 van mijn jaar ben. Die lijst met de eerste 20 is een waar begrip in MBA-middens en heet Dean's List. (Dean = decaan). In de praktijk komt het erop neer dat ik nu uitgenodigd word op een aantal activiteiten exclusief voor Dean's listers. Daarnaast zou het mij heel wat helpen bij het solliciteren maar aangezien ik bij Lano blijf, zal ik dat niet echt kunnen verzilveren.
In ieder geval ben ik er heel blij mee, zeker omdat het nogal onverwacht kwam. De prestatie bevestigen met een nieuwe Dean's list in juni zal echter heel moeilijk worden. Juliette eist meer en meer van mijn tijd op nu sophie gaat werken en bovendien is de motivatie om te studeren alsmaar dieper aan het zakken. Gelukkig is het mooi weer en hebben we veel bezoekers de komende weekends zodat er genoeg redenen zullen zijn om niet te studeren.

Stelios

2007-05-10T08:23:00.000-07:00

Tussen alle deadlines door (5 deze week), ben ik erin geslaagd om naar Sir Stelios te gaan luisteren. Britten noemen hun edellieden graag bij de voornaam en de griek Stelios heeft een onuitspreekbare familienaam dus dat was snel geregeld.
Stelios' vader heeft een van de grootste rederijen ter wereld maar hij wou niet Daddy's boy zijn en heeft daarom zijn eigen luchtvaartmaatschappij opgericht: Easy-jet. In Belgie misschien niet zo gekend maar in de UK is dit zeker de evenknie van Ryanair.
Stelios gelooft heilig in prijsdiscriminatie: het tijdstip waarop je boekt, bepaalt je ticketprijs en mss heeft je buurman op de vlucht veel meer betaald maar daar lijkt niemand om te geven. Zijn idee is: als je het goedkoop genoeg maakt, denken de mensen altijd dat ze een goede deal gedaan hebben. 'Kijk naar Ryanair, ze vliegen hun clienteel van nergens naar the middle of nowhere en toch hebben ze miljoenen klanten'.
In de vragenronde werd dan gevraagd wat een snelle manier is om miljonair te worden; antwoord: 'start met een miljard en investeer in de luchtvaart'. Volgens zijn bescheiden beweringen zijn Richard Branson, Ryanair en hijzelf de enige die geld verdienen in Europa met luchtvaart.
Verder is Trinity op volle kruissnelheid met veel deadlines maar ook heel veel gastsprekers. Bijna iedere les krijgen we nu wel iemand over de vloer die zijn fortuin gemaakt heeft in het onderwerp waar de les net over gaat.
Voor ons is het extra druk want Sophie gaat nu ook weer werken. Juliette amuseert zich goed in de creche maar weigert om daar te slapen. 's Avonds komt ze altijd doodmoe thuis en slaapt ze meteen in tot de volgende morgen, alleen onderbroken voor een fles rond 20h en rond 4h. Talloze pogingen om haar te overtuigen dat een fles midden in de nacht niet gezond is, kunnen haar niet op betere gedachten brengen.

May Day

2007-05-01T07:16:00.000-07:00

Hello to you all
Vanmorgen heb ik nog eens genoten van een Oxford-traditie: May Morning .
Op de eerste Mei gaan alle studenten de hele nacht uit en 's morgens komen ze samen rond Magdalen college (uitgesproken als Maudlin) om te luisteren naar het Maudlin-koor. Oude zakken als we zijn besloten we het nacht-deel over te slaan en om 4h30 op te staan om op tijd het ochtendritueel mee te maken. Juliette speelde haar rol als wekker perfect, iedere morgen om 4h12 wil ze een fles.
Na de fles was het tijd voor papa om wat te gaan drinken. Met een aantal collega-MBA's storten we ons tussen de zatte britten om toch wat in de sfeer te komen en rond 5h30 stonden we tussen de menigte (zeker 10.000 britten) naar de toren te gapen. Gelukkig konden we via via binnenglippen in het college en het geheel bijwonen vanop het exclusieve binnenplein van Magdalen. Voor de gelegenheid mochten we zelfs op het gras lopen (dit mag 1 maal per jaar!!).
Om 6h stipt begonnen de knaapjes dan te zingen. Tot 6h07, 3 latijnse gezangen die glashelder klonken in de ochtendzon met 10.000 zatte luisteraars, het heeft zijn charmes!!
Na het 'optreden' verdween de massa weer in de pubs voor English Breakfast en werd er gevolksdanst (Morris Dancing) in de straten.
Bibi moest echter huiswaarts keren want Sophie stond al klaar om te vertrekken en onze kleine kapoen kunnen we nog niet alleen thuis laten.

Oxford part III: Trinity

2007-04-17T02:39:00.000-07:00

Nu ik Michaelmas en Hilary met glans doorstaan heb, komt Trinity Term eraan. Het belooft de leukste en gezelligste term van het jaar te worden. De grote projecten zijn voorbij (vanmorgen officieel ingediend :-), en er blijven enkel nog keuzevakken over. Hopelijk heb ik de goede keuzes gemaakt, bij het doorbladeren van de cursussen ziet het er alvast goed uit.
Minder goed is de toevloed aan deadlines, in de komende 8 weken moet ik 36 werkjes indienen. Bovendien komt er nagenoeg ieder weekend bezoek en gaat Sophie nu ook werken...
busy times ahead dus
Juliette gaat sedert gisteren naar de creche. Ze heeft op dag 1 geweigerd om te slapen omdat ze alles wou ontdekken, hopelijk krijgen ze haar vandaag wel in slaap.
Zaterdag hebben we haar de tweede geschiedenisles gegeven. We zijn met ons drietjes naar Bath geweest. Dit mooie stadje ligt in een prachtige vallei en men kan er originele Romeinse baden bezoeken. Na de prehistorie in Stonehenge hebben we Juliette nu dus ingewijd in de Romeinse periode. Echt geinteresseerd was ze niet maar Sophie en ik waren onder de indruk van de baden en het stadje.
De voorbije weken is het kalm geweest op de blog omdat we in Belgie waren. Juliette is gedoopt in een mooie viering op Paasmaandag en voor de rest hebben we vooral geluierd en familie en vrienden bezocht.

examens en Yumuz

2007-03-29T08:00:00.000-07:00

Bijna vakantie!!
Vorige week een hele week examens afgelegd. In tegenstelling tot de Kerstexamens, waar alles in het niets verdween door de geboorte van Juliette, kon ik mij deze keer wel toeleggen op het studeren. Ik had het beter niet gedaan want al snel was ik het kotsbeu. Een jaartje studeren is leuk maar die examens kunnen er toch teveel aan zijn.
Gelukkig is alles vrij goed gegaan en konden we erna uitgebreid feesten. Na de feesten kwamen mijn ouders, zus en schoonbroer op bezoek. Ze hebben uitgebreid genoten van Oxford en Juliette. Ik had echter de eer om 2 assignments te schrijven terwijl ze hier waren. Dinsdag dan begon het Skoll Forum over Social Entrepreneurship. SE is in Belgie niet echt gekend maar in Engeland en de States is het al een vrij gekende vorm van ondernemen. Het doel is om bedrijven op te starten met geld van NGO's ipv dat geld te geven aan de armen creeert men er jobs mee. De idee is dat ze geen vis krijgen maar betaald worden om te gaan vissen.
Interessante nieuwe ideeën werden hier 3 dagen bediscussieerd. De social entrepreneurs hebben de wind in de zeilen. Bill Gates heeft zo'n 33 miljard dollar ter beschikking gesteld, de 'godfather' Mohammed Yumuz heeft net de Nobelprijs voor de vrede gekregen...
Yumuz zelf kwam ons toespreken, na een minutenlange staande ovatie legde hij uit hoe hij het traditionele bankieren omgevormd heeft tot een vorm waarbij arme mensen leningen kunnen krijgen zonder waarborg. Daardoor is in Bangladesh een volledig nieuwe economie ontstaan van kleine bedrijfjes. De kinderen konden dan naar school met beurzen van Yumuz, en zo is een opwaarte spiraal ontstaan
Daarna kwam de beeldschone Koningin Rhania van Jordanië ons aanmoedigen om er werk van te maken en de kansen te grijpen die door mensen als Yumuz gecreëerd zijn. Haar verschijning gaf ons de energie om 2 dagen lang te discussieren over nieuwe mogelijkheden. Maar nu ook die energie opgebruikt is gaan we terug naar Belgie om de batterijtjes terug op te laden voor de laatste term: Trinity.

Juliette en haar Peter

2007-03-20T06:53:00.001-07:00

Peter leert Juliette dansen!

The Knight Vyncke Way

2007-03-14T09:00:00.000-07:00

Erik Knight was hier maandag. Dat is niet de man die Knightrider speelde (David Hasselhof!!) maar wel de man die de aandelen van Electrabel van 280 naar 420 euro dwong. Hij legde in een uurtje tijd uit hoe hij te werk gaat en waarom dat succesvol is. In het kort komt het erop neer dat hij zoekt naar bedrijven die hun boekhouding niet volgens marktnormen uitvoeren en hen dan dwingt om dat wel te doen. Door die switch zijn de aandelen dan plots veel meer waard.
Het systeem zit op zich wel goed in elkaar maar de arrogantie waarmee hij het voorstelde was onuitstaanbaar... Hij sprak zelfs van een 'Higher Moral Ground' waarop hij zich begeeft en vanwaar hij zijn energie haalde om tegen de bierkaai te vechten. Zijn partner keek toch efkes verlegen naar zijn schoentoppen bij het aanhoren van zoveel onzin.
Na het aanhoren van Knight's arrogantie wisten we wat de juiste toon is om tegen investeerders te spreken. Dinsdag stelden we ons diabetes-project voor aan 3 investeerders en twee proffen. We maakten een zelfverzekerde voorstelling, bluften onze weg doorheen de lastige vragen en kregen lof van alle aanwezigen. Het was een fantastische ervaring om ons project te kunnen 'verkopen' aan die mannen. Wat 8-weken geleden nog een wild idee was, lijkt nu een aanvaardbaar bedrijf te kunnen worden en dat alleen dankzij ons werk...
Jammergenoeg was de voorstelling niet gequoteerd en zal het ons niet veel helpen op het 'eindrapport'. Dus moet ik nu toch weer studeren. Gelukkig helpt Juliette veel bij het vasthouden van boeken en het afdwingen van pauzes.

Practical course work

2007-03-09T04:30:00.000-08:00

Tradities, tradities, tradities,... soms gaat het wel eens ergeren. Vanmorgen moest ik om 9h naar de andere kant van het stad fietsen om daar 3 officiële kopies van onze marktanalyse in te dienen. Bij het indienen krijg ik dan een ticketje met datumstempel om te bewijzen dat ik op tijd was.
Terug in school loop ik de prof voor dat vak tegen het lijf die dan doodleuk zegt dat vanmiddag alle werken naar zijn bureau gebracht worden door de administratie! Dus alle studenten moeten naar de andere kant van oxford om iets in te dienen en dan brengen ze dat in groep terug naar de school, want zo vraagt de traditie het.
Een andere, leukere traditie is 'last drinks this term'. Na de laatste les vanmiddag starten we een verkleedfuif onder het tema: Bollywood. De fuif start om 5h en duurt tot 11h, gratis drank en geen eten; ideaal recept om de studieweek te starten met een kater.

Venture Launch Fund

2007-03-03T03:41:00.000-08:00

Donderdag was een van de hoogdagen van het academiejaar. De Oxford Business competitie voor studenten en oud-studenten werd afgesloten. 4 oud studenten stelden hun business plan voor aan de zaal en de jury. De jury bestond uit Wafiq Said, de man die 30 miljoen pond schonk aan de unief (ik volg dan ook les aan de Said Business School of Oxford), David Bonderman, die vorige week de grootste private equity deal ooit sloot (54 miljoen dollar), and Sir Philip Green die een tiental winkelketens bezit in de UK.
Vooral Bonderman en Green zijn geniaal. De manier waarop ze de businessplans kraakten tot op het bot en de zwaktes onmiddellijk blootleggen maakt duidelijk waarom zij multi-miljardairs zijn en wij (nog??) niet. Hun vragen waren scherp, vol humor en volledig op geld gericht.
Ondertussen worden ook de verschillen tussen de studenten groter. Het wordt stilaan duidelijk wie de toppers zijn en wie zal moeten vechten om volgend jaar een job te krijgen. Kevin, één van de topstudenten, werd vorige week overgevlogen naar Zurich in een privé-jet om zijn contract te tekenen, anderen worden telefonisch geinterviewd en afgescheept... Ik ben blij niet te moeten meedoen aan die rally voor jobs want veel studenten stoppen er veel tijd in en moeten voorbijgaan aan heel wat interessante lezingen op de unief.

Vorige week zijn we gaan wandelen met in de Cotswolds, een kruising tussen Sint Martens Latem en de Vlaamse ardennen. Heel pittoreske dorpjes en luxueuze villa's in een prachtig landschap. Jammer genoeg was het Engelse weer geen bondgenoot en werd de wandeling noodgedwongen ingekort.
Het weer is hier trouwens veel beter dan in Belgie (in tegenstelling tot de cliché's). Er zijn hier maar twee mogelijkheden regen of zon, grijs weer tussenin bestaat niet. Het regent dus wel meer maar we hebben ook veel meer zonuren dan in ons bewolkt moederlandje.
Vandaag (zaterdag) is het hier 20° met veel zon, terwijl jullie in de storm zitten...

En voor de geïnteresseerden ook nog een paar foto's van Juliette.....

Juliette22feb

2007-02-23T00:46:00.001-08:00

Juliette begint al te oefenen om later te kunnen acteren in de films van haar peter.

bezoek

2007-02-20T07:49:00.000-08:00

hello
We hebben een eindje niet gepost maar de kalmte in online contacten is volledige gecompenseerd door bezoekjes.
De laaste weken hebben we dus vrienden en familie ontvangen en rondgeleid in Oxford. Sophie en ik hebben Oxford ook eens bekeken door toeristen-ogen en genoten van de historische colleges, mooie natuur,...
Juliette was bij ieder bezoek natuurlijk de vedette van het veld, het is dan ook een schatje natuurlijk. Ze verandert iedere dag en leert nu toch al snel nieuwe dingen. Stilaan gebruikt ze haar handen en is ze ook veel actiever in het rondkijken en 'brabbelen'. Sophie was een weekje naar Belgie geweest en in die 6 dagen was ze enorm veel veranderd. Gelukkig zijn ze nu terug want de diepvries en de frigo waren leeg geplunderd in hun afwezigheid.
De komende weken beloven enorm druk te worden. Niet alleen kondigen zich nog meer bezoekjes en etentjes aan (zowel uit Belgie als hier bij vrienden), de studies beginnen mij 100% op te eisen. Ons project op Diabetes in de UK moet binnenkort voorgesteld worden en naarmate de deadline nadert lijken de hiaten in ons businessmodel groter en groter. Hopelijk slagen we erin om de merendeel wat toe te dekken voor de jury en er toch weer goed uit te komen.
Dat is ook een les die je hier leert: focus op wat je goed kan en zorg dat je het gesprek of de evaluatie in die richting kan sturen.
Dus vanaf nu belicht ik alleen nog mijn positieve kanten op deze weblog!!

applaus

2007-02-01T14:50:00.000-08:00

Applaus op alle banken want ik ben geslaagd voor de 6 vakken van Michaelmas. Ik dacht wel dat mijn examens goed waren maar de laatste dagen begon ik toch wat te twijfelen. De traditionele Oxford-administratie zorgt dan ook voor een mooie spanningsopbouw naar de resultaten. Iedere dag krijg je wel een email met de melding waar de resultaten zullen geafficheerd worden maar vanop hetzelfde email-adres worden ook de mensen verwittigd die niet slaagden. Op de duur wordt een mens zenuwachtig om zijn emails te openen...
Tweede maal applaus want ik ben erin geslaagd vijf van mijn 6 keuzevakken te bemachtigen. Het bied-systeem heeft voor heel wat frustratie gezorgd. De truc bestond erin om in te schatten welke vakken veel gevraagd waren en daar veel op te bieden en heel laag te bieden op vakken waar er overcapaciteit was. Vooral de Amerikanen zijn bij dat inschatten nogal uitgegaan van hun 'gutfeeling' en eigen prioriteiten ipv eens te polsen bij anderen wat populair is. Gevolg is dat zij vaak 2 of 3 vakken niet gekregen hebben. Een storm van woeste emails, discussies met de dean en andere minder vriendelijke drukkingsmiddelen was het gevolg... De school houdt echter voet bij stuk en weigert om sommige vakken te verdubbelen in capaciteit. Volgens mij niet de juiste beslissing want de studenten zijn uiteindelijk de klanten en de school moet haar klanten dienen om volgend jaar meer en betere studenten aan te trekken en omhoog te sluipen in de rankings.
De nieuwe FT ranking der MBA scholen is uitgekomen. Oxford staat nog steeds op 20 wereldwijd maar is voorbijgestoken door Cambridge en dat doet pijn hier. Ze werken er echter hard aan om de Europese evenknie van Harvard te worden en zullen ongetwijfeld nog verder stijgen de komende jaren. De rankings zijn heel belangrijk voor wie solliciteert in topbedrijven. Consulting en investment banking mikken echt op studenten uit topscholen en wie niet uit die vijver komt moet heel sterke papieren hebben om toch nog binnen te raken. Ook voor de school zelf is het belangrijk om hoog te staan want hoe hoger ze staan hoe makkelijker ze studenten en proffen aantrekken.
Het niveau van sprekers dat ze hier kunnen aantrekken blijft ongelooflijk hoog. Vorige week had ik een diner met Martin Sorrell , die heeft in 20 jaar tijd WPP uit de grond gestampt. Momenteel stelt WPP 65000 mensen te werk en is de beurswaarde 10 miljard dollar. Volgende week komt Luis Cantarell , de VP van Nestlé worldwide en kort erna komt Etienne Davignon, voor één keer zal ik niet de enige belg in de zaal zijn

Desperate Housewives

2007-01-24T04:51:00.000-08:00

Wat houdt ons (behalve studeren) hier zo allemaal bezig in Oxford? Wel, sinds vorige week ben ik lid geworden van de 'Desperate Housewives'. Iedere donderdagnamiddag wordt er een speelnamiddag voor de kinderen gehouden en kletsen de mama's wat bij. We bestaan uit een zestal echtgenotes van MBA-studenten, onder andere een spaanse, amerikaanse, japanse, franse.... maar maak je maar geen zorgen, desperate zijn we niet echt.

Ondertussen probeert de papa Juliette iets van het Oxfordse studentenleven bij te brengen, niet altijd met evenveel succes.... Haar eerste woordjes moeten 'papa' en 'Oxford' worden, maar er is nog werk aan de winkel. Vorige week is ze dan meegeweest op haar eerste pub-bezoek, maar ook dat was geen onverdeeld succes. We kwamen om 17u30 aan in de pub en om 18u kwam de waitress ons zeggen dat kinderen na 6u niet meer toegelaten waren. De volgende stap is nu studeren....

Juliette ontdekt de wereld, deel I: Stonehenge.

2007-01-21T09:19:00.000-08:00

Geschiedenislessen starten natuurlijk in de prehistorie, zo ook die van Juliette. Vanmiddag zijn we met ons drietjes naar Stonehenge geweest. Naar goede Britse traditie waaiden we uit onze kleren en druppelde de regen in onze nek maar het was toch de moeite. Prehistorische bewoners hebben hier stenen van 45 ton opgericht nadat ze 30km waren getransporteerd. Hoe de dwarsliggers er bovenop gekomen zijn zal voor eeuwig een raadsel blijven, net als de functie van het geheel. De theorieën lopen van zonnekalender, astrologie-centrum, tot religieus machtscentrum. Op vandaag is Stonehenge een streng bewaakte wereld-erfgoed site maar tot 20 jaar geleden verhuurde de lokale smid hamers aan toeristen, zodat ze een stukje Stone(henge) mee konden nemen naar huis...

Gisteren heb ik mijn twee beste MBA vrienden uitgenodigd om ze te laten genieten van Sophie's kookkunsten. Mikhel heeft ons meteen uitgenodigd voor een originele saunabeurt in Estonia: Men stookt een vuur in de kamer gedurende 7h en legt warmte-houdende stenen in het vuur. Er is geen schoorsteen, dus de kamer komt vol met rook te hangen. Na 7h dooft men het vuur en opent men deuren en ramen. De rook trekt weg en kort erna warmen de stenen het lokaal weer op tot sauna-temperatuur. De beste sauna-ervaring ter wereld volgens de locals, maar je komt zwart als een negertje buiten.

Ntongi was de andere genodigde. Zij heeft in heel Latijns-Amerika gewerkt om micro-kredieten te verschaffen aan de armen. Mohamed Yumuz wint daarmee de Nobelprijs voor de vrede, Ntongi wint een MBA in Oxford... Zij was compleet weg van Juliette en staat met stip genoteerd als kandidaat nummer 1 op de Babysitterlijst.

Smiley!

2007-01-20T08:25:00.000-08:00

Het is gelukt! Juliette haar glimlach staat op de foto. Soms nog wat schuchter, verwacht nog geen schaterlach, maar ze lacht het leven vanaf nu toe. Het heeft ons bloed, zweet en tranen gekost om jullie te laten meegenieten, want van zodra het fototoestel in haar buurt komt zet ze normaal gezien haar pruilmondje op.
Ondertussen beginnen we ons steeds meer te verdiepen in de baby-wereld. Van een koppel australische vrienden kregen we de de DVD Baby-language. De babytaal bestaat uit vijf woorden die we uit het geschrei moeten herkennen. Zo betekent 'neh' ik heb honger en 'eairh' ik heb darmkrampen. Bij 'eh' moeten we haar laten boeren en bij 'oowh' in slaap wiegen. Niet gemakkelijk om de geluiden uit elkaar te herkennen, maar we doen ons best en als het ene niet lukt, dan proberen we gewoon iets anders. In ieder geval houdt ze van Oxford en ze kan gefascineerd luisteren naar mensen die engels spreken, misschien houdt ze er toch nog iets van over.
Juliette heeft zich nu trouwens ook aangepast aan de engelse eetgewoontes, want in twee weken tijd is ze zo maar eventjes 400g bijgekomen, dat belooft....

Study-time

2007-01-16T12:32:00.000-08:00

De lessen zijn herbegonnen.
Full-speed ahead zijn we erin gevlogen. Alle proffen denken dat we nog geen werk hebben en voelen zich geroepen om ons dan maar wat te helpen met onze vrije tijd.
Deze 'trimester' noemt Hilary in Oxford-terminologie en brengt mij 6 nieuwe vakken en een project. Voor dat project moeten we een business-plan schrijven voor een nieuw bedrijf. Met een groep van 5 zullen we proberen de gezondheidszorg in Engeland te verbeteren naar Amerikaans model. Bedoeling is om bepaalde doelgroepen (vb Diabetes) op te volgen en via continue monitoring de kosten van hun behandeling in te dammen. Sophie werkt in het NHS en kan dus inside-information verstrekken...

De vakken gaan van marketing, International business, kostprijscalculatie tot strategy (the sequal!), organisatie- en operationsmanagement.
Meteen moeten we ook bieden voor keuzevakken in het laatste trimester. De selectie loopt via een online-biedingssysteem. We krijgen 120 punten en moeten 6 vakken kiezen. We kunnen kiezen uit 36 vakken en de truc bestaat erin om in te schatten wat iedereen wil en daaruit een bied-strategie te bepalen. Er hangt veel van af want iedereen wil absoluut zijn vakken kiezen en er is geen herkansing ...

Oxford in wintertime

2007-01-14T08:13:00.000-08:00

Het is zover! Na al die maanden zijn we met ons gezinnetje terug in Oxford. Tijd voor de mama om ook eens de blog aan te vullen. Tijd genoeg trouwens. Ik herstart het werk maar terug na Pasen, dus ben ik nu full-time mama en huisvrouw en kan ik jullie laten meegenieten van ons leventje in Oxford.
We wonen hier prachtig aan de rand van de historische stad, tussen het groen en langs een zijriviertje van de Thames. Vanuit ons keukenraam kunnen we volop genieten van het groen, de eekhoorntjes in de boom voor het raam, de zwanen en de eendjes op het water... idyllisch bijna met de (veel te vroeg) ontluikende knoppen aan de bomen.

Vandaag een flinke winterwandeling gemaakt met Juliette langs de Christ church meadows. Christ Church is een van de grootste en oudste colleges van de stad en tussen het college en de Thames ligt een soort moerasgebied, waarlangs op zondag vele Britten en toeristen genieten van het winterzonnetje met zicht op de Thames.
Verder doet Juliette het prima. Vrijdag haar eerste glimlach gegeven aan mama, maar ze heeft hem nog niet herhaald, ondanks het vele gekke-bekken-trekken van papa. We proberen zo snel mogelijk haar glimlach op foto vast te leggen, maar dat is geen sinecure. Geduld dus en onze weblog blijven volgen...

return to Oxford

2007-01-06T02:39:00.000-08:00

Hallo

we hebben een drietal weekjes genoten van onze vakantie en maken ons nu klaar om terug te keren naar Oxford. Ik kijk er al naar uit om de lessen te hervatten en mijn vrienden terug te zien.
Nu zal het natuurlijk wel iets anders zijn want eindelijk gaan Sophie en Juliette ook mee. Juliette alleen is verantwoordelijk voor 75% van de bagage en dat zorgt voor problemen met het inladen van de auto maar daar trekt ze zich niets van aan natuurlijk.
De drie weken verlof zijn prima verlopen. Juliette doet het heel goed en amuseert ons elke dag ( en soms ook wel nacht). We hebben genoten van de feestdagen bij familie en van de rust aan zee tussendoor. De flinke zeewandelingen doen deugd en laten Juliette ook eens de Belgische zeelucht proeven.
Nu Juliette er is, worden de bezoekjes aan Oxford ook ingepland. Haar populariteit bij familie is duidelijk veel groter dan de onze maar we leggen er ons graag bij neer. Wie nog wil komen kan best niet al te lang wachten met data vastleggen want ons schema wordt elke dag drukker...
Verder de beste wensen aan iedereen voor 2007.

Zondvloed

2006-12-20T07:21:00.000-08:00

Peter Peter heeft de publieksprijs gewonnen op Leuven kort met zijn nieuwste kortfilm ' Zondvloed'. De film werd vertoond in ieper en WTV was erbij: bekijk video .
Als je op de link klikt, krijg je eerst wat reclame maar dan komt de reportage.

Picture time

2006-12-18T01:09:00.000-08:00

slapen in de babysitter
klaar om te gaan wandelen

vakantie

2006-12-17T14:33:00.000-08:00

Juliette wil nog niet slapen, dus zit ik hier met 1 hand te typen en ondertussen mijn dochter in slaap te wiegen. U merkt het al, mijn leven verandert iedere week drastisch.
De examens zijn goed verlopen, 3 weken vakantie lachen mij toe. Donderdagnamiddag heb ik nog eer bewezen aan de Britse traditie: 'wetting the head'. De bedoeling is dat de vader zijn pasgeboren dochter viert met vrienden en veel drank. Door het samenvallen met het einde van de examend was dat in mijn geval veel vrienden en veel te veel drank. In de KLJ zouden zeggen: 'we hebben het zwien in de bjeten gejoagd'.
Thuis stellen we het ondertussen heel goed, Juliette is flink en rustig maar een avond-mens. 's Avonds kan ze nooit gaan slapen, maar naar het schijnt erft ze dat van de vader.
We hebben al veel mooie foto's maar telenet rammelt met mijn voeten, hopelijk krijg ik ze binnenkort wel online. Maar nu lijkt het erop dat ik gewonnen heb van Juliette en kan gaan slapen.

examens

2006-12-10T13:08:00.000-08:00

Na het geluk van vorige week begint de miserie van deze week: examens.
Vanmorgen heb ik afscheid genomen van vrouw en dochter (die moet nog 30 keer slapen en drinken voor ze mij terugziet).
Morgen heb ik examen 'Financial reporting' om 9h30 en morgenmiddag om 14h is decision science aan de beurt. In vlaanderen heten die vakken 'boekhouden' en 'statistiek'. Voor een burgie stelt dat inhoudelijk geen problemen maar de toepassingen zijn wel uitgebreid en moeilijk. Juliette heeft er bovendien voor gezorgd dat studietijd en -motivatie op een heel laag pitje stonden dus het wordt toch wel afwachten...
Maar als jullie allemaal duimen lukt het mss nog wel (examentijdstip zijn in UK-time, dus dat wordt 10h30 en 15h in Belgie)

familiegeluk

2006-12-06T12:00:00.000-08:00

hallo we zijn alledrie heel blij met de massale emailtjes na de geboorte. Het doet deugd om te weten dat we nog niet vergeten zijn ondanks ons tijdelijk verblijf in Oxford. Sophie en Juliette stellen het heel goed, Juliette slaapt heel veel, Sophie iets te weinig en tussendoor probeer ik te studeren voor mijn examens. We gaan vrijdagmiddag terug naar Ieper waar ik Sophie en Juliette zal achterlaten om mijn examens af te leggen in Oxford. Hieronder volgen nog wat foto's want dat is toch wat jullie allemaal willen...

foto's

2006-12-04T07:25:00.000-08:00

Trotse ouders met dochtertje

Juliette herself

Oma Suzanne, Mammie Ludwine, Sophie en Juliette, een viergeslacht
Juliette bij peter Peter

Juliette bij Meter Caroline

Juliette

2006-12-04T07:04:00.000-08:00

Race 2

2006-11-23T08:30:00.000-08:00

Vandaag Race 2 in christ Church regatta en helaas konden we het succes van gisteren niet herhalen. Alles wat kon mislopen liep mis. Goede start, iets achter op concurrent maar al snel terug op gelijke hoogte tot we begonnen te blunderen. Murtaza is van zijn stoel gegleden en zat dus geblokkeerd in de boot. Iedereen stoppen en herbeginnen maar ondertussen waren de andere gaan vliegen. Wij wilden nog eens indruk maken met een goede finish maar onze stuurvrouw maakte een foutje en stuurde ons de oever in.
gevolgen zijn te zien op de foto (komt zondag online), geraamde onkosten lopen van 21000 pond (nieuwe boot) tot 12000 pond (reparatie).
Het kan verkeren...

Christ church regatta

2006-11-22T08:27:00.000-08:00

Net terug van het roeien. Al die weken training, opstaan om 6h, krachtoefeningen, zwemtesten,... resulteerden vandaag in een fenomenale overwinning van het Templeton Team over Trinity College!!!
Hoewel wij maar 2 keer per week trainden en zij 3 keer waren we toch duidelijk de betere. De race gaat over 400m en we lagen 30m voor op hen!!!
De overwinning kwam echt onverwacht want de laatste weken slaagden we er maar niet in om alle acht in hetzelfde tempo te roeien. Vandaag echter besloot de coach om het tempo te verlagen en het zo iets makkelijker te maken. Door het tragere tempo gaan we natuurlijk iets trager maar we kunnen alle 8 wel veel kracht zetten. Trinity ging aan de haal met een veel hoger tempo maar raakte al snel uit ritme waardoor we hen makkelijk konden inhalen en vlot wonnen.
Morgen is het race 2 voor ons.
Chirst Church regatta laat in totaal 240 boten van 8 roeiers en een stuurman uitkomen tegen elkaar. Vanmiddag zijn dus 2160 'athleten' in actie gekomen in 4h tijd. Een waar huzarenstukje en superambiance. Ons college is een nieuwkomer en daarom populair onder de oude colleges ( ze hebben liever dat wij winnen dan hun concurrent Trinity), de aanmoedigingen schreeuwden ons echt vooruit.
De babyboom duurt ondertussen voort: Stan Tack, zoon van Hannelore en Frederik komt de Tack-clan versterken in Ledegem en Ava Sophia McInerney is de dochter van mijn Australische vriend Andrew. (zijn vrouw was uitgerekend 5 dagen voor Sophie)
Het komt razendsnel dichterbij vrienden....

Babyboom

2006-11-17T06:22:00.000-08:00

Na An en Dieter was het de beurt aan de buren in Rewley Abbey Court om te bevallen. Wel eens interessant om te horen hoe het eraan toe gaat in andere culturen. We wonen hier in een appartementsblok met 45 appartementen, waarvan zeker 15 bewoond zijn door Indiers. Een van hen moest bevallen. 's Morgens is ze met haar man en 2 vriendinnen vertrokken naar het ziekenhuis. Onmiddellijk na de bevalling heeft de vader alle andere Indische mannen opgebeld om te komen naar het ziekenhuis. Daar hebben ze een feestje gebouwd dat verderging op café tot in de vroege uurtjes. Maar het kindje heeft nog geen naam. De familie in India zal nu overleggen wat de beste naam is en de moeder van de moeder beslist uiteindelijk wat het wordt...
De familieraad kan pas plaatsvinden na de geboorte omdat het bij wet verboden is om het geslacht te kennen voor de geboorte. Dat kon wel in het verleden maar meisjes werden bijna systematisch geaborteerd in armere milieus...
Deze week is het serieuze werk begonnen: Mock Exams.
Om het slaagpercentage te verhogen leiden ze ons door examenvragen van de vorige jaren. Wat dat betreft zijn ze hier veel opener dan in Leuven. Daar moest je vaak raden wat de prof belangrijk vond, hier helpen ze je om de examenvragen van vorige jaren op te lossen.
Nog een verschil in examens: we hebben 6 examens in 4 dagen. Alles is schriftelijk, maar je moet in smoking gekleed zijn om je examen te mogen indienen.
Wij hebben een semestersysteem, maar licentiaatsstudenten hebben slechts 1 of max 2 keer examens in hun 3 jaar, en dan nog alles in 8 dagen. Daar kunnen ze in Leuven nog iets van leren met hun semex...

Welkom Elise

2006-11-11T03:07:00.000-08:00

Een dikke proficiat aan An en Dieter met hun dochter. Ik heb nog niet veel meer info maar 11 november is toch al een vredige dag om geboren te worden.
We hadden een tijdje gedacht dat wij nog eerst zouden zijn maar gelukkig laat ons babietje nog wat op zich wachten. Sophie verveelt zich wel een beetje tijdens de platte rust maar we zijn allebei tevreden dat ons babietje nog wat kan groeien in de moederschoot.
Verder niet veel nieuws onder de zon. Ze hebben hier nog een versnelling hoger geschakeld waardoor ik nauwelijks nog kan volgen maar dat schijnt bij iedereen het geval te zijn dus ik maak me weinig zorgen (heb er ook geen tijd voor).
Gisterenavond zijn we na de deadline nog iets gaan drinken en we waren getuige van een staaltje Brits avondvertier. Het meisje (ongeveer19jr) dat naast mij stond aan de toog was vrij beschonken maar na een paar weken in Oxford vind ik dat normaal. Tot ze plots als een plank achterover viel op haar achterhoofd en bleef liggen. Haar ene vriendin nam haar pols om te zien of ze nog leefde terwijl de andere een glas water in haar gezicht kapte. De rest van de cafégangers had totaal geen oog voor hen. Gelukkig kwam ze na 5 minuten bij en sprak ze de wijze woorden: I wanna go home.
Nog nooit meegemaakt maar typisch brits zo verzekerde de barman mij.

tradities

2006-11-05T06:52:00.000-08:00

Donderdag ben ik nog eens getuige geweest van de Oxford-tradities. We waren uitgenodigd op St-Peterscollege voor een diner. De dinerhall bestaat uit 3 rijen tafels naast elkaar met aan het hoofd van die drie 1 dwarse grote tafel. De undergraduates (licentiaatsstudenten) moeten eerst de refter binnen. Als wij (graduates) binnenkomen , mogen er geen graduates meer binnen en de aanwezigen moeten rechtstaan. Eens wij gaan zitten mogen zij ook weer zitten. Vijf minuten later klopt de zaalwachter met zijn staf op de grond, iedereen staat recht, de fellows komen binnen. De oudste fellow (dat zijn proffen verbonden aan een college) leest een latijns gebed voor, daarna gaan we zitten en gaat de deur op slot tot na het diner.
Achteraf was er een fuif naar amerikaanse traditie. De titel was 'Whatever happens in Vegas stays in Vegas', bijgevolg kan ik hierover niets vertellen en ook geen foto's tonen maar het was leuk. Ik kon echter niet lang blijven want een andere traditie haalde mij om 6 h uit bed: roeien. De roeitocht was prachtig. Bij zonsopgang zaten we op het water en waren we bijna alleen tussen vogels, mist en zon...
Dit weekend zijn we ook naar de gynecoloog geweest. Alles gaat goed en het aftellen kan beginnen (normaal gezien nog 5 weken)

oxford - belgium 6-1

2006-10-30T07:19:00.000-08:00

Dat is de score bij mijn weekindeling. 6 dagen hard werken in Oxford om de zevende dag vrouw en kind te zien in Ieper (klinkt nogal bijbels niet?)
In ieder geval Sophie is terug thuis en kan nu daar 'genieten' van absolute rust. 'Genieten' tussen aanhalingstekens want eigenlijk verveelt ze zich nogal. Ze mag op doktersbevel zo goed als niets doen maar voelt zich wel in staat om iets te doen, dus het is blijven liggen op karakter en met de wetenschap dat ons kindje er wel bij vaart.
Gelukkig bestaat er zoiets als Eurostar waardoor ik snelkan reizen. Vrijdagavond ben ik in Oxford vertrokken om 4h later in Ieper te zijn en zondagmorgen de omgekeerde richting. Jammer genoeg zorgt Eurostar er ook voor dat ik snel blut word.
Vorige donderdag ben ik naar een College-exchange diner geweest. Ons studentencollege organiseert dan een diner in onze gebouwen en we nodigen 20 studenten uit van een bevriend college. Volgende donderdag nodigen zij ons dan uit om bij hen te gaan eten. Mijn college is een MBA-college en telt vooral mannen dus spreken ze telkens af met colleges die overwegend vrouwelijk zijn. De bedoeling is dat je tijdens een lekker diner praat met studenten uit compleet andere richtingen en landen. Achteraf zijn er drinks and music. Ik zat bij I-Lin (but you can call me 'Pamela') uit Taiwan en Kaing Hourng (but you can call me 'Selina') uit Cambodja. Best aangenaam om hun cultuur te leren kennen en te ontdekken wat zij vinden van Oxford en de Europese gewoontes. Belgie kenden ze allebei van bier, chocolade, Brussels and Dutroux: meteen gespreksstof genoeg...

I Woz

2006-10-23T11:27:00.000-07:00

De aantrekkingskracht van deze unief is gisteren nog maar eens gebleken. Op de middag hadden we anderhalf uur 'les' van Steve Wozniak. Dit is de man die op zijn eentje de eerste twee Apple computers heeft ontwikkeld en zo de revolutie van PC's en internet heeft ontketend.
Het was fascinerend om hem bezig te horen. Wozniak heeft een IQ van boven de 200 maar komt heel normaal en gewoon over. Zijn vader gebruikte de honger naar kennis van Wozniak om hem van jongsaf aan in te wijden in electronica en transistoren. Als 12 jarige zat hij al schema's te bedenken om rekenmachines ed te maken. Zijn verhaal was zeer inspirerend, te meer omdat hij vertelde nooit gestreefd te hebben naar een 'uitvinding'. Hij was gewoon goed met electronica en kon meer dingen dan een ander. Het was Steve Jobs die een bedrijf wou en de wereld wou veranderen, Wozniak wou gewoon met chips en computers werken.

De rest van de lessen wordt gegeven door minder merkwaardige personen maar ik stel toch iedere keer vast dat de proffen hier ook heel onderlegd zijn in hun vakgebied en bovenal dat ze veel meer uit een groep kunnen halen dan onze proffen uit Leuven. Iedere les moeten we voorbereiden en het laatste uur van de les is voorbehouden voor groepsdiscussie aan de hand van een praktijkgeval waarin we de theorie moeten toepassen. Heel erg interessant maar het vraagt wel veel werk om iedere les voor te bereiden ...

familienieuws bis

2006-10-23T11:22:00.000-07:00

Dit keer minder goed nieuws. Sophie is moeten terugkeren naar België omdat ons 'dimitje' te vroeg ter wereld wilde komen. Voorlopig lijkt alles onder controle maar ze blijft wel in het ziekenhuis ter observatie en om absolute rust te garanderen.
Normaal gezien zal zij binnenkort een berichtje plaatsen met haar volledig verhaal maar wegens algehele verplichte rust moeten jullie voorlopig met mij tevreden zijn als auteur.
Misschien moet ik ook eens verduidelijken dat 'dimi' kan duiden op dimitri of dimitra en dat dit uitgevonden werd door peter om niet telkens over 'de baby' te moeten spreken.

Familienieuws

2006-10-17T12:57:00.000-07:00

Peter vertrekt morgen naar Madrid: hieronder leest u waarom.

"Schijn van de maan" weer in de prijzen ?
wo 04/10/06 - De kortfilm "Schijn van de maan" van Peter Ghesquiere is de enige Belgische kortfilm die kans maakt op de prestigieuze CILECT Prize. De afstudeerfilm is een van de vijf genomineerden voor de prijs van 's werelds meest toonaangevende filmscholen.
De kortfilm werd door het Centre International de Liaison des Ecoles de Cinéma et de Télévisioni (CILECT) geselecteerd uit meer dan 100 films. Uit de vijf genomineerde films wordt op 21 oktober de winnaar gekozen in Madrid.
Ghesquiere studeerde in 2004 af aan het RITS in Brussel met "Schijn van de maan". De film vertelt het verhaal van een gezin dat leeft in een dictatuur.
Als de vader van het kind wordt doodgeschoten, vertelt de moeder haar zoon dat papa op reis is naar de maan.
De kortfilm won eerder al de Canvasprijs op het kortfilmfestival Het Grote Ongeduld, de publieksprijs op De Kortste Nachten in Antwerpen en de prijs van de jeugdjury in Hoei.
"Schijn van de maan" was ook geselecteerd voor het Prague Short Film Festival en het Filmfestival van Cannes.

bron: VRTnieuws.net

Matriculation

2006-10-14T10:55:00.000-07:00

Vandaag hadden we matriculation. Dit is de officiële inhuldiging als Oxford-university student. We moesten ons opkleden met onze gown en white bow tie boven een dark suit om binnen te mogen (zie foto). Eens binnen zaten we met zo'n 500 in een middeleeuws Theatre te luisteren naar de speech van de vice rector. Die verwelkomde ons nog maar eens in Oxford en wist ook te vertellen hoe 'lucky' we wel zijn dat we hier kunnen studeren... Na een weekje hier weet je ongeveer wel wat ze allemaal te vertellen hebben. In ieder geval mochten we na een kwartiertje buiten om dan te beginnen met het tweede (en officieuze) deel van de ceremonie: drinks. Gelukkig vonden we een pub met belgian beer (stella) en dus konden we naar hartelust drinken. Of het zo'n goed idee is om een paar pints (halve liters) te drinken in de namiddag zal ik morgen misschien ontdekken maar het was in ieder geval leuk. Opnieuw hebben we heel wat medestudenten en echtgenotes leren kennen...
Deze morgen had ik al deelgenomen aan een andere typisch oxford-activiteit: rowing. Als student aan deze unief was ik toch verplicht om éénmaal geroeid te hebben, dus ben ik vanmorgen naar de introduction geweest. Was best wel leuk. Eerst wat oefenen op fitness-roeimachines maar dan het echte werk: met 8 in een boot en hop achteruit.
Een lichtgewicht meisje was onze 'cox' en dat betekent dat zij de bevelen uitdeelt. Het valt op zich al niet mee om naar een vrouw te luisteren maar deze gaf dan nog bevelen als 'bow four hold it hard' en 'number six row perpendicular' zodat ik zelfs geen moeite deed om het te begrijpen. Maar roeien was best wel fun, zodat ik van plan ben om hier toch éénmaal per week heel vroeg uit de veren te kruipen en wat sport te doen.
Nu nog afwachten hoe lang ik dat plan kan volhouden

diversiteit

2006-10-04T02:49:00.000-07:00

De voorstelling is voorbij. 216 studenten die één na één langs de micro lopen om zich voor te stellen: boring day. Anderzijds was het wel interessant om iedereen zijn achtergrond eens te horen. Ik ben zowat de enige met productie-ervaring. De meeste collega's komen uit consultancy, vooral IT - SAP consultants zijn naar Oxford gekomen. Maar er zitten ook wel een aantal opmerkelijke carrieres tussen. Zo had Gabriel een online taalburo, opgestart op z'n 22ste!, Major is een US-Marine Major met 17 ervaring, Kevin heeft miljoenen verdiend met zijn Hedge funds maar was erop uitgekeken en wil in oxford iets nieuws leren...
Hopelijk kan ik van al die mannen heel wat bijleren. Vanmiddag is het College induction. In oxford ben ik lid van de Said Business School maar om daar te kunnen studeren moet ik lid zijn van een college. Templeton college is gespecialiseerd in Economie en MBA-studenten dus heb ik me daarvoor ingeschreven. De college is de plaats voor sport en extra-curriculum activiteiten maar er worden ook lessen gegeven en ik heb er een persoonlijke tutor die mijn vooruitgang doorheen het jaar moet opvolgen.
De college staat ook in voor de praktische regeling van de examens. Die vinden plaats in de examschool en worden streng opgevolgd door de procters. Dat zijn senior-proffen die alle regeltjes ivm examens doen naleven. En er zijn nogal wat regeltjes, men zegt dat er ieder jaar 1 wordt toegevoegd en de unief is 800 jaar oud...

nice to meet you

2006-10-01T13:43:00.000-07:00

Het jaar is begonnen...
Donderdag kon ik eindelijk in ons appartementje en het valt reuze mee. Het is ruim, op 100m van de 'school' en op 200m van het centrum. Maar bovenal is het rustig gelegen, midden in een groenzone met zicht op het kanaal en bomen... We hebben 2 slaapkamers, een comfortabele badkamer en een goed ingerichte keuken-leefruimte. De tweede slaapkamer is gereserveerd voor ons nageslacht maar tot de geboorte is er zeker plaats voor logés...
Donderdag en vrijdag hebben we grotendeels doorgebracht met administratie en verhuizen (sophie moest tussendoor nog werken in Watford) maar vrijdagavond vonden we het toch tijd om een stapje in de wereld (oxford is nu echt onze leefwereld) te zetten. Smiddags was ik al eens langsgelopen op Said ('de school') en had ik met wat collega-studenten gesproken. 's Avonds zien we toevallig een paar van die gasten terug en ze sleuren ons meteen een café binnen waar ongeveer 100 MBA'ers zaten. Een aantal pinten (cola's voor zwangere sophie) later hadden we al heel wat internationale contacten gelegd, was er al afgesproken voor een 'echtgenoten-activiteit' de volgende middag en wisten we al waar we de volgende avond zouden doorbrengen. Je merkt dat iedereen hier midden in het onbekende gedropt is en dat we echt op elkaar aangewezen zijn om er een leuk jaar van te maken...
Morgen begint het induction-programma officieel en moet ik me gedurende 5 minuten voorstellen aan zo'n 300 man... Mijn engels faalt af en toe nog dus ik hoop maar dat ik dan een begenadigd moment heb. Verder zullen ze ons duidelijk maken hoe de unief werkt want het systeem van colleges, universiteit, leefgroep, procter, examschool, ... is nog 1 groot kluwen voor iedereen van ons.

Belgrave avenue

2006-09-26T15:21:00.000-07:00

Dit is een foto van sophie's zolderkamertje in Watford. Watford is een typische voorstad van London: anoniem, groot en zonder sfeer. Er wonen zo'n 100.000 mensen en de lokale voetbalploeg speelt in Premier League. Heel wat bewoners zijn 2e of 3e generatie immigranten, vooral Pakistani en Indiers. Zij hebben het niet makkelijk om de eindjes aan elkaar te knopen en dat is goed te zien aan de huisjes. Als ik mijn fototoestel terugvind, post ik nog wel eens een foto van de straat zodat iedereen kan zien wat ik bedoel.
Sophie huurt de zolderverdieping bij Achmed en Nadia. Zij hebben dit huis in maart gekocht en verhuren nu 3 van de 4 kamers om rond te komen. Tussendoor werkt Achmed ook nog zo'n 16 uur per dag (hij doet 2 fulltime jobs) en gaat ook Nadia werken. Gelukkig is er altijd familie in de buurt om de kleine Esa in de gaten te houden.
Het huis is rustig en de huur valt goed mee (60 pond per week, wat hier uitermate goedkoop is) zodat we overwegen om de kamer verder te huren als noodverblijf tussen twee wachtshiften tot Sophie bevallen is.

start

2006-09-26T15:10:00.000-07:00

Hallo
een beetje later dan voorzien starten we dan toch onze blog. Sophie werkt al sinds 1 augustus in Watford en heeft haar draai al wat gevonden. Volgende maandag start mijn MBA in oxford en daarom verhuizen we nu donderdag naar Oxford.
Voor het zover is post ik nog snel een paar foto's van Sophie's kamertje in oxford. Sophie heeft hier 2 maanden gewoond bij een koppel pakistani met hun 2-jarig zoontje.
De kamer is vlakbij Watford General Hospital, waar Sophie werkt.